خوددوستی از جایی شروع می‌شود که یاد می‌گیری با خودت مهربان‌تر حرف بزنی. نه وقتی کامل شدی، نه وقتی همه چیز درست پیش رفت؛ همین حالا، با تمام نقص‌ها و تردیدهایت. خوددوستی یعنی به جای سرزنش، کمی بیشتر بفهمی، کمی بیشتر ببخشی و کمی بیشتر همراه خودت باشی.وقتی با خودت دوست می‌شوی، دنیا هم شکل دیگری پیدا می‌کند. دیگر لازم نیست برای اثبات ارزشمندی‌ات بجنگی؛ چون می‌دانی که ارزشمند هستی. خوددوستی یک مقصد نیست، یک مسیر است؛ مسیری که در آن هر روز یاد می‌گیری خودت را کمتر قضاوت کنی و بیشتر بپذیری.